Vlam in de pijp en met de hagel op mijn hielen reed ik vandaag de Nederlands Belgische grens over. Het is weer zover, ik ben vertrokken. De dagen van zon en warmte voor vertrek voedde mijn enthousiasme om oppad te gaan maar na een eerste nacht in mijn auto kwam ik erachter dat ik iets te optimistisch mijn muts thuis heb gelaten. Gelukkig kon ik tijdens mijn stop in Antwerpen snel een nieuwe vinden. De gure wind rolde er van de Schelde de stad in de straten door en ik was blij om samen met drommen toeristen mijn toevlucht te zoeken in de Onze Lieve Vrouwenkathedraal om onder andere twee werken van Rubens te bekijken.

De kop is er dus af, en ik ben inmiddels drie dagen op pad. Genoeg ervaring opzak maar toch moet ik ook nu weer de draai vinden. In mijn kleine campertje schuift alles nog heen en weer in een zoektocht naar de meest praktische opstelling, zodat niet alles overhoop moet wanneer ik een wc-rol nodig heb. En ook in het schilderen moet het een en ander nog op zijn plaats vallen.

Deze reis heeft andere uitgangspunten en nieuwe uitdagingen. Liep ik eerder over paden door weilanden, bossen en bergen, nu strekt er kilometers asfalt voor me uit. Soms loopt dat door de natuur maar tot nog toe vaker door industrie of steden. Aanleiding om ook andere onderwerpen ter hand te nemen. Kon ik het eerder allemaal langzaam in me opnemen terwijl mijn benen het werk deden, nu flitsen de onderwerpen razendsnel aan me voorbij. Het is nog zoeken naar de juiste vorm zodat ik ook op deze tocht mijn inspiratie kan omzetten.

De aanhoudende regen en kou maken het er niet makkelijker op. Niet om de hele dag oppad te zijn of om s’ avonds warm te blijven tijdens het kamperen maar ook niet om te schilderen. Er kwam voorlopig dus nog niets uit mijn penseel. Zal ik nog even geduld hebben of plankgas naar het zuiden koersen…?

1 reactie

  1. door hanneke

    Hi Aafke,
    veel succes op je nieuwe avontuur! Je oude atelier is weer verhuurd.

    geschreven op woensdag 27 april 2016

schrijf een reactie