Nederland; het land van de bankjes die aan iets of iemand opgedragen zijn en de informatieborden over natuur en cultuur. En ook toch nog van de koeien in de wei. Terwijl ik langs de Maas zit te schilderen zie ik er één in de verte, in de wei die ik dacht voor mezelf te hebben. Als ik even later weer opkijk zijn het er een twintigtal geworden die langzaam grazend mijn kant op komen. De lucht betrekt verder, en ik baal dat het licht verdwenen is, dat zo mooi op het water viel toen ik aankwam. Met mijn penseel in de aanslag wachtte ik eerst nog wat af of de wolken weer weg zouden trekken maar toen ik zag dat het alleen maar grijzer werd ben ik snel begonnen te schilderen. Inmiddels staan de koeien om me heen. Eén komt op me afgelopen, om me vervolgens van drie meter stoïcijns aan te staren. Ik leg de laatste hand aan mijn aquarel terwijl ik van tijd tot tijd over mijn schouder kijk. Als ik mijn spullen opberg realiseer ik me dat ik achter de feiten aan heb geschilderd. Het licht dat ik had willen schilderen was al weg toen ik begon. Koud tot op het bot neem ik het veer bij Afferden en steek de maas over. Ik zet stevig de pas erin om weer warm te worden. 20140508-195836.jpg De laatste dagen loop ik wat te worstelen met het schilderen en wil het net niet lekker lukken. Dan zit het weer niet mee, heb ik de rust niet omdat er nog wat praktische dingen moeten gebeuren, is er niet tegen de snel veranderende omstandigheden op te schilderen, of zie ik wel veel moois maar blijft de twijfel en is er net niet de overtuiging dat het echt iets is. Zo loop ik met een wat somber schilder gemoed een paar dagen later tot vlak bij Sint Odilienberg. En zie ik daar het land, het licht, de wolken en de velden, en dan is het ineens klaar helder. Gelijk pak ik mijn schilderspullen en ga zitten. Dan blijkt dat ik al mijn water heb opgedronken. Hmm... Op zulke momenten staat zelfs dat niet in de weg. Ik pak mijn de gps-app erbij en snelwandelend loop ik 500 meter terug en haal water uit het dichtst bij zijnde beekje. Een kwartier later zit ik te schilderen en drie uur later leg ik mijn penseel weer neer. Met weer nieuwe voldoeningen om als het moet een paar dagen te ploeteren. 20140508-200028.jpg
Wat ik verder beleefde

7 reacties

  1. Hallo Aafke,
    Wij hebben elkaar de eerste dagen (7,8,9 en 10 april) in het vizier gehad. Ik zal niet vaak reageren, maar volg je op de voet. Het verheugt mij, dat je ondanks wat minder aangename ervaringen de moed er in houd. Ik wes je veel genieting toe.
    Een tegeltjes wijsheid:
    Volg je hart, die klopt altijd.

    Succes,
    Ina en Willem

    geschreven op donderdag 8 mei 2014
  2. Lieve aafke wat een supper leuk verslag,heb je weer geschreven ik sta er elke keer weer van te kijken ,en die schilderijen zijn prachtig ,doe je wel een beetje voor zichtig met je voeten veel liefs josje

    geschreven op donderdag 8 mei 2014
  3. door Marlies

    AAAF!
    ik geniet zo van al je aquarellen, foto’s en verslagen en verheug me erop je morgen te zien.

    geschreven op donderdag 8 mei 2014
  4. door annemieke

    Geweldig Aafke, je verhaal waar zoveel verbetenheid en volharding uitspreekt en het verlangen om het steeds wisselende landschap te schilderen! Je loopt en werkt nu vlak bij mijn geboortegrond > mooi is Sint Odiliënberg of niet soms?! Je bent al bijna Nederland door; wat een meid ben je!! En nu nog beter weer.
    Ik volg je niet echt, maar breek af en toe even in. Succes! Annemieke

    geschreven op vrijdag 9 mei 2014
  5. door conny

    Hi Aaf,
    Wat een je prestatie; wandelen, schilderen, tentje en eten verzorgen en ook nog een blog bijhouden. Pet af. Aan mij is het zeer besteed en onze oude Pieterpadploeg heeft er vorige week ook van genoten. Kijk.. daar sneden we nog een paar verse aspergekopjes … En aan je wolkenluchten zie ik hoe fris je het soms moet hebben.
    Van je hela hola houd er de moed maar in. Hopelijk was het droog toen je op het pontje naar Millingen zat te wachten.
    En nu Belgie! Al voorbij Luik! Dat ken ik beter van het varen. Loop je in de buurt van de Maas? Ik ga maar eens duimen voor zonneschijn voor als je in de heuvel met koolzaadvelden komt. Dikke kus, Con

    geschreven op dinsdag 13 mei 2014
  6. Hoi Aafke,
    Vanuit Nieuwstadt volgen we je tocht. We weten niet of je je ons nog kunt herinneren, maar we wilden graag even weten hoe het met je gaat op je tocht.
    groeten en succes,
    Marga en Sjaak

    geschreven op zaterdag 7 juni 2014
    • Hoi marga en sjaak! Zeker weet ik wie jullie zijn! Hoe gaat het met de twee klein zonen? 😉 Vandaag een lange en wat zware dag, het is hier ook nog eens erg warm namelijk rond de 30C! Nu lekker op de camping na even wat te hebben gegegeten. Verder gaat het goed, en geniet ik!

      geschreven op zaterdag 7 juni 2014

schrijf een reactie