Het is even zwoegen, col d’Anterne op. Na de klim van gister zijn de benen nog behoorlijk zuur. We sliepen vannacht op een prachtige plek aan een heldere bergbeek bij refuge d’Anterne. Een soort Nova Zembla kamp boven op de berg. Inclusief waterrad om stroom op te wekken en veldje met pakezels. Na een uitgebreid ontbijt van havermout met gedroogde vruchten en het laatste brood met lekkere Tomme kaas uit de savoie, zijn we begonnen aan de klim naar een voor mijn tocht nieuw hoogte record van 2267m.

Bij de laatste meters omhoog wordt met elke stap het volgende dal een beetje zichtbaarder. Toppen in de sneeuw van het Mont Blanc massief die opduiken uit de voorbij stuivende wolken en nog daarvoor andere toppen waaronder de Brevent, met zijn 2525m weer een nieuwe uitdaging voor morgen.

Ik trek alle laagjes kleren aan die ik mee heb en schilder er het uitzicht dat razendsnel veranderd. Wattige wolken die verwaaien, de zon die weerkaatst op de sneeuw, en dan weer dikke grijze wolken die Mont Blanc compleet aan het zicht onttrekken. Ook hier in de bergen, (of moet ik zeggen zeker hier in de bergen) is het buiten schilderen weer een uitdaging. Gelukkig zit het weer mee en is het droog.

De dag erna als we de Brevent hebben bedwongen en voor de verandering gemakkelijk omhoog lopen, laat mont Blanc zich weer maar heel kort zien. Ik wil er de grillig met sneeuw bedekte rotsen schilderen die deel uit maken van het Mont Blanc massief. Er drijft laag een wolk voor en een top steekt erboven uit tegen een helder blauwe lucht. Maar nadat ik de aquarel heb opgezet trekt het binnen vijf minuten dicht en is alleen de onderkant van de berg nog zichtbaar.

Even baal ik, maar geen nood. Ik had om te beginnen even zitten dubben tussen twee uitzichten en het andere is qua wolken stabieler.

Als ik klaar ben ga ik door de routine van een foto maken voor op mijn site. Ik blader wat door mijn schilderijen. Als een film die wordt teruggespoeld zie ik mezelf lopend door de bossen in de Jura, over de heuvelrug in de Vogezen, schilderend in de hitte op het Franse glooiende platteland, aan de moezel, weer noordelijker aan de sure, lopend door Luxemburg tegen stijle hellingen op, in de Ardenne over modderige paden en langs vervallen schuren, het laatste stuk van het pieterpad over heuvels in Limburg, over zandpaden bij Laren en de eerste kilometers vanuit Pieterburen.

Wat eerst een abstracte lijn was van Pieterburen naar Nice is inmiddels een route vol herinneringen vastgelegd in schilderijen. Ik stop mijn iPhone weer in mijn zak en ruim mijn schilderspullen op. Na al dat stijgen moet je ook weer eens naar beneden.

10 reacties

  1. door sido

    Expeditie Aafke! Indrukwekkend.

    geschreven op donderdag 14 augustus 2014
  2. door Wietse

    Weet je zeker dat jullie niet in een vliegtuig zitten? Gestaag naar het dak van Europa; het weer lijkt goed dus nog meer fraaie schilderijen.
    Liefs van thuis.

    geschreven op donderdag 14 augustus 2014
  3. door Christine

    Prachtig daar Aafke!

    geschreven op donderdag 14 augustus 2014
  4. door Wiesje

    Hallo Aafke en Tjeerd, leuk weer van jullie te horen! Zeker met de foto’s erbij. Wat weer een mooie schilderijen. Als ik goed geteld heb, staat de teller op je site nu op 66 aquarellen! Heb op een gedetailleerde kaart het verloop van de Gr 5 opgezocht om je beter te kunnen volgen. Er liggen nog heel wat gemsenpaadjes op jullie te wachten, maar Nice komt steeds dichterbij. Geniet en laat ons genieten, liefs, Wiesje

    geschreven op donderdag 14 augustus 2014
  5. door DeYts

    Voor als je weer naar huis gelopen bent. http://www.theguardian.com/books/2013/jul/02/old-ways-robert-macfarlane-review

    geschreven op donderdag 14 augustus 2014
  6. door Inge

    sjoepiefloepie heej, wat zie jij veel moois…. inspirerend 🙂 kan niet wachten om je op te halen 😀 gogogo aaffieee

    geschreven op donderdag 14 augustus 2014
  7. door BertusS

    Hoi Aafke en Tjeerd,

    mooi de laatste foto’s. het mont blanc massief laat zich niet vaak zien. Mijn mooiste zicht had ik vanaf de finsteraarhorn top in zwitserland en van dichtbij zoals je omschrijft. Soms heel vroeg heb je de meeste kans op een ver zicht.

    ik ben blij dat jullie dit mooie stuk samen lopen. elke dag een peptalk om te starten? je spieren zullen wat strakker zitten.

    en ga voort, bergje op bergje af

    groeten uit o’berg

    geschreven op vrijdag 15 augustus 2014
  8. Wat leuk om broer en zus zo samen te zien. Wat zijn alle plekjes herkenbaar weergegeven en geef je ze een eigen sfeer mee. Wij wensen je /jullie nog veel doorzettingsvermogen en inspiratie toe.
    Prachtig hoe je je reis vorm hebt gegeven en uitvoert.
    Een warme kus voor jullie van ons beiden,
    Ank en Dirk

    geschreven op zondag 17 augustus 2014
  9. Aafke, mooi om Tignes en het “lac” na zo veel jaar weer voorbij te zien komen. Fantasties hoe jullie de bergen daar hebben betreden, waar ik ooit heb leren skieen.Fijne herinneringen en voor jullie mooie belevenissen.
    Groeten,
    Dirk

    geschreven op dinsdag 19 augustus 2014
  10. door Ankie

    Een beetje late reactie maar ik was met Marlies een peuleschiltocht aan het maken in Pembrokeshire (Wales)
    Een kleinigheidje vergeleken bij jullie prestaties. Toch heb ik ook op de Bonhomme gestaan, jaren geleden. Geweldig om je aquarellen en foto’s te zien. Wat gaat de tijd snel he, je bent al zo ver gevorderd. Het blijft spannend om je te volgen. Geniet maar heel erg veel van de laatste etappe. Veel liefs en alle goeds. Ankiesr.

    geschreven op zaterdag 23 augustus 2014

schrijf een reactie