Ik balanceer op een steen tussen de modderplassen op een bospad. Met mijn wandelstokken doe ik proefprikkingen om te zien waar ik kan staan. Sinds ik de bergen vorige week in de mist en regen achter me heb gelaten is het weer er niet beter op geworden. Grijs en miezerig. Was de grond eerst kurk droog, nu is hij verzadigd van het vocht.

Ik heb nog geen idee waar ik vanavond zal slapen of wat ik zal eten. De afgelopen twee weken kwam het mooi uit met al die nattigheid dat ik alleen maar binnen sliep. In de bergen in refuges en ferme auberges, met slaapzalen waar ik door de weeks de enige was en ’s avonds als maaltijd voornamelijk vleesgerechten uit de streek voorgeschoteld kreeg met een beetje kale groene sla. Gelukkig was er het toetje om naar uit te kijken met standaard een heerlijke bosbessen, appel of rabarber taart. En proefde ik er van Vin au Rhubarbe.

In Thann sliep ik in een gîte en in Giromagny in een relais du randonneur waar ik de sleutel van kreeg. De tijd had er 30 jaar stilgestaan en in het volledig uitgeruste keukentje warmde ik wat havermout op omdat de winkel al dicht was en ik geen boodschappen meer kon doen. Voor de dag erop, vond ik met wat geluk via couchsurfing een Frans stel van mijn leeftijd gelijk aan de route. Na al het vlees in de bergen was ik blij te horen dat ze vegetariërs waren. Ik at er naar Franse gewoonte twee keer warm op een dag, en ik proefde er van Franse kazen. Onder andere een stinkende Muster en een wat zachtere Comté. Ondanks een hun oude oven die alles liet aanbranden, slaagde we erin een paar Makarons te bakken. Die smaken nu hier ’s middags op een bankje onder een klein afdakje nadat ik al die modder achter me heb gelaten heel lekker.

Maar voor vanavond en morgen heb ik op voorhand weer eens niks kunnen vinden. Geen refuges, ferme auberges, chambre d’hôtes, hotels, gîtes, couchsurfers of campings aan de route.
Ik denk na over hoe vreemd het is dat je de hele dag niet weet waar je precies zult belanden. Maar dat ergens in een dorp iemand woont, die je niet kent en die je helpt als het nodig is. Alsof de toekomst op je liggen te wachten om zich met elke stap die je doet, langzaam te ontvouwen.

Wonderbaarlijk loopt het vandaag weer precies zo. Als ik het dorp Chatenois les Forges uitloop biedt een vrouw me een warme kop thee aan en vraagt waar ik vanavond heen ga. Wanneer ik antwoord dat ik een tuin zoek om mijn tent op te zetten, zegt ze me dat ik met die regen wel boven in de logeerkamer kan slapen. S’ avonds val ik na crèpes sucrées, nog meer Franse kaas en wijn in slaap in een lekker bed.

Met een casse croût van 2 kilo ga ik de volgende morgen weer op pad. En ik had me nog wel mentaal erop ingesteld een keer honger te hebben. Ik loop weer een ochtend in de miezer en ’s middags houdt het op met zachtjes regenen. Als ik in Abréviller aankom is er niemand op straat, dus besluit ik het lot maar een handje te helpen. Ik bel aan bij wat huizen. Er wordt me een huis gewezen met land eromheen waar wel vaker mensen kamperen. Een oude man doet het hek open en even later sta ik met mijn tent droog onder een hooischuur tussen de rondscharrelende kippen. Als ik mijn kookstelletje tevoorschijn haal om een eenvoudig maal met tortellini te maken verliezen de koeien in het veldje tegenover me hun nieuwsgierigheid en zoeken weer beschutting aan de andere kant van de wei onder de kersenbomen. Weer eens een nacht ik mijn tentje. Ik hoop dat het morgen eindelijk droger wordt en dat het weer: lopen, schilderen, eten en slapen wordt.

 

Op de radio


 

6 reacties

  1. door Wiesje

    Hoi Aafke, terwijl de voetballers tegen Brazilie even rusten even een blik op je site, en ja hoor, weer een o zo boeiend verslag . Je treft het niet met het weer. Vandaag zagen we hier in een zomers Friesland de regen in de Vogezen bij het verslag van de Tour. Nog 2 dagen , vanaf dinsdag komt er echt mooi weer aan , ook in jouw regio, heb je wel verdiend. Veel succes verder en geniet van de leuke contacten met aardige gastvrije locals, volgens mij gewoon een wisselwerking! Liefs Wiesje

    geschreven op zaterdag 12 juli 2014
  2. Hoop dat je nog veel lieve mensen op je reis tegen komt en bedankt dat ik een eindje mee mocht reizen dmv dit mooie verslag! Vriendelijke groet Hannie Stienstra.

    geschreven op zondag 13 juli 2014
  3. door Inge

    Topper! x

    geschreven op zondag 13 juli 2014
  4. door Mieke

    Gefeliciteerd met je honderdste wandeldag en denk eraan. Rustig doorgaan want, “Na regen komt zonneschijn” en dat gaat zeker gebeuren.
    Liefs Mam

    geschreven op woensdag 16 juli 2014
  5. door conny

    Feestelijk aquarel op de 100ste wandeldag. Top! Goed voor associatie met gelukkige franse vakantie in sambre oise gebied. Gisteren weer eens de hele serie bekeken. Interessante ontwikkeling. Liefs, con

    geschreven op woensdag 16 juli 2014
  6. door DeYts

    Je groeit!

    geschreven op zaterdag 19 juli 2014

schrijf een reactie