Ik heb het maar niet aan de grote klok gehangen dat ik, voordat ik drie weken geleden van start ging, nauwelijks kampeerervaring had. Wel de herinnering van die ene keer dat ik met mijn moeder en zus bij grote uitzondering een nachtje ging kamperen. Na een voor mijn kleine benen lange fietstocht bleek, dat we een essentieel onderdeel van de tent waren vergeten. Of dan mijn eerste vakantie in een tent met de hele familie waar ik geen herinnering van heb maar de verhalen van mijn vader moet geloven. We hebben daarna met vakanties altijd in huisjes gezeten.

Desondanks heeft het me niet ontmoedigd een wandeltocht te plannen waarbij ik maanden achtereen in een tent slaap. Kamperen zo heb ik tot nog toe ondervonden is vooral een mentale kwestie, voor elk dilemma een oplossing zolang je je er maar op in stelt dat er altijd wel een nieuw dilemma zal zijn. Hoe giet ik pasta af zonder deksel, waar zet ik mijn tent goed neer, nu niet onder een druppende boom, hoe krijg ik jam uit een kuipjea met een Opinel mes, etc, etc. Vanochtend het dilemma hoe pak ik mijn tent in terwijl het zeik-regent en hij vol slakken zit.

Het was zo de eerste weken wat vervreemdend. Dan keek ik vooral uit naar het moment dat ik mijn rugzak op mijn schouders kon hijsen om te gaan lopen en me bezig te houden met waar ik bekend mee ben. Om me heen kijken, mijn ezel opzetten en penselen pakken als ik iets zie en het te schilderen. Je erover frustreren als het niet lukken wil, je schouders ophalen als het klaar is en je meer had verwacht of voldaan met een grijns je spullen weer opbergen als je het idee hebt iets gepakt te hebben.

Maar na een aantal beproevingen op de camping wordt het kamperen langzaam ook een ritueel. Mijn nieuwe kampeerspullen, zijn niet zo nieuw meer en het telkens opzetten van mijn tent en opblazen van mijn matje begint iets vertrouwds te krijgen.

Wat ik verder beleefde

In Holten besloot ik toch eens serieus te laten kijken naar mijn schoenen en heb ik toch maar een nieuw paar aangeschaft. Ik ben inmiddels over de helft van het Pieterpad, het Nederlandse gedeelte van de route. Tijdens het Koningsdags-weekend liep mijn broer mee en legden we heel wat kilometers af door de Achterhoek. Daarna hield ik een rustdagje op een bekende camping in Hoch-Elten, een klein stukje Duitsland op de route. Hier werd ik ook weer gebeld door Omroep Friesland voor een interview. Vanochtend ging ik weer op weg nadat ik alle slakken van mijn tent had geplukt en liep ik in de regen over 16 kilometer asfalt langs de Rijn richting Millingen.

 

Op de radio

 

4 reacties

  1. door nienke

    Ik ben trots op je kleine nicht. Wij gaan een weekje naar Rome. Liefs nien

    geschreven op woensdag 30 april 2014
  2. In korte tijd ben ik (na een tip van de jou bekende mevr. de Graaf) een trouw volger geworden van je project. Ik vind het een prestatie wat je allemaal voor elkaar krijgt Aafke. Ik weet wat het is om te Pieterpadden en te aquarelleren, maar jij doet het allemaal tegelijk. En dan nog kamperen en reisverslagen en foto’s verzorgen. Knap hoor. En je schiet goed op ook. Last but not least: de aquarellen vind ik heel mooi en topografisch nauwkeurig want ik herken regelmatig de afgebeelde plek.
    Geniet van je avontuur en ik zal je met veel genoegen blijven volgen op je tocht.
    Joop Boudewijn

    geschreven op woensdag 30 april 2014
  3. door Bert

    Wat een leuk verslag. Het kamperen gaat je al goed af lees ik. Heerlijk dat je zo buiten in de natuur je talenten kan bijschaven.

    Wat leuke foto’s, zo kan iedereen meegenieten.

    Ik ben blij dat je andere schoenen hebt aangeschaft. Met droge sokken krijg je minder snel blaren. Blijven je voetzolen zacht, haal bij de apotheek n klein flesje kamperspiritus. 2x daags op voeten aanbrengen.
    Na een paar dagen zal het beter gaan

    Tot ziens in midden Limburg

    geschreven op woensdag 30 april 2014
  4. door Wiesje

    Heb zojuist met veel belangstelling je laatste interview beluisterd en krijg steeds meer respect voor je enthousiasme en niet te vergeten je doorzettingsvermogen, vooral na de “onthulling” betreffende je kampeerervaring. Ik geniet van al je aquarellen en inderdaad het steeds groener wordende landschap en de eerste heuvels. Heel speciaal om je op deze manier te kunnen volgen. Zet hem op en tot 9/10 mei ergens in Limburg.

    geschreven op donderdag 1 mei 2014

schrijf een reactie