Elk land zijn brandstof. Zo liep ik al op suikerbrood, aardbeienvlaai, en Luikse wafels nu stop ik ’s ochtends bij de bakker voor streussel.

Gister was dat in Wasserbillig in het zuiden van Luxemburg waar de Sure in de Moezel uitmond. Daar zijn de heuvels van het een op het andere moment vol wijngaarden. Ik zag al eens een verdwaalde palmboom in een voortuin staan maar dit is dan toch echt wel een teken dat ik naar het zuiden ga.

In Wasserbillig stuurde ik ook voor het eerst deze tocht mijn aquarellen naar huis. De dag ervoor ontving ik, na drie eerdere pogingen, eindelijk een pak broodnodig nieuw papier. Die twee pakken de berg op krijgen was nog een heel gesleep dus ik was blij dat ik al snel een postkantoor vond.

Met een wat apart gevoel schuif ik daar het pakket met mijn aquarellen door de sluis naar de postbeambte. Op het formulier moet ik aanvinken wat er moet gebeuren in het geval dat het pakket niet bezorgt kan worden. Optie 1: L’abandonner of optie 2: terug sturen. Uh…ja.

In het pakket zitten de schilderijen met elk een verhaal. De eerste aquarel die ik in België schilderde van een heuvel als een lapjes deken. Ik ging er zitten op en zeiltje in het gras en toen ik verder liep had ik overal modder zitten. Of de aquarel van het bos bij Spa waar ik op een uitstekende rots op een steile helling zat. Terwijl ik zat te schilderen zag ik in het bos wat bewegen dat langzaam dichterbij kwam. Een eekhoorntje dat mij goed in de gaten hield stak de beek over, via de omgevallen boom die daar overheen lag, om met een paar huppen achter me tussen de bomen weer te verdwijnen. Of recenter het schilderij bij Echternach van de ondergaande zon achter een wolkenpartij, die er na een half uur onder door kwam en me recht in het gezicht scheen. Met mijn hand de zon afschermend schilderde ik door. Het zal een apart gezicht geweest zijn voor de voorbijgangers.

Als ik het postkantoor uitloop en het pad weer opstap volgt het een stuk de moezel. Het is er schitterend en ik kijk mijn ogen uit. Het is wat bewolkt maar het licht is desondanks helder en ik zie een berm in bloei met daarachter de rivier en de bergen. Bovenaan de trap naar een steiger ga ik zitten. Een Frans echtpaar werkt er aan hun boot waarmee ze van de zomer drie maanden door Frankrijk gaan varen. Ze komt me even later een flesje koud water brengen ‘pour la jeune peintre, parce que il fait chaud hein!

Met nog wat nieuwe advies over wat ik vooral wel en niet moet zien in Frankrijk en weer met een nieuwe aquarel in mijn map loop ik de laatste dagen door Luxemburg. Benieuwd wat ik in Frankrijk voor een brandstof vind.

7 reacties

  1. door Wietse

    Fijn beeldend verhaal. We duimen dat de schilderwerken heelhuids bij ons komen. Veel wandel- en schildersplezier.

    geschreven op woensdag 28 mei 2014
  2. door Wiesje

    Hou Aafke, in grote tegenstelling tot jouw oh zo onderhoudende reisverslagen , plus mooie aquarellen, beginnen mijn reacties wat eentonig te worden, maar niet reageren wil ik ook niet want het is steeds weer genieten. Goede reis verder en veel succes.

    geschreven op woensdag 28 mei 2014
  3. door BertusS

    Hoi Aafke,
    ik zie het pad wat ik ook heb gelopen.
    En de hoge rotsen doorgang wel vaker. Klein Zwitserland.
    Wat een mooie omgeving. Ik hoop dat je de mummies van Echternach ook hebt gezien. Griezelig echt.

    tot ziens

    geschreven op woensdag 28 mei 2014
  4. door Mieke

    Hoi Aaf,

    Je schilderijen zijn vandaag (woensdag) in goede conditie aangekomen. In het echt zijn ze nog mooier.

    Liefs Mam

    geschreven op woensdag 28 mei 2014
  5. Hallo Aafke,
    Zo te zien hangt je tong nog niet op je hielen, dus dat is een prettige constatering. Het is ook prettig, dat de ogen niet verzadigd kunnen raken van al het moois wat er te zien valt. Ik hoop dat je blijft genieten, want dat maakt blij en geeft energie. Wat me verrast is, dat ik van Klein Zwitserland geen aquarel zie (of heb ik het mis).
    Blijf gezond en dapper,
    Willem

    geschreven op vrijdag 30 mei 2014
  6. Hallo aafke, hier ben ik weer, ik Geniet met volle teugen,het is weer een prachtig verhaal meid je kan ook nog schrijfster worden zo mooi ik ben een echte fan van je. En op je schilderijen ben ik een Klein beetje jaloers grapje ben je een beetje voor zichtig met de zon, tot schrijfs liefs josje

    geschreven op zaterdag 31 mei 2014
  7. door Wietse

    Hoi Aaf,

    Boukje Dijkman heeft vanochtend €10 extra gepind om je te steunen.

    geschreven op zondag 1 juni 2014

schrijf een reactie