Zes uur de wekker en zeven uur in de benen. Dat is niet mijn gebruikelijke routine maar zondag liep ik in alle vroegte van de camping bij Ommen. Langs stille bossen en wegen, alleen een konijn dat een stukje meerent over het pad en dan wegduikt in een bosje. Ik kwam niemand tegen. Dit in tegenstelling tot wat gebruikelijk is geworden de afgelopen weken. Dan groet ik de dagjes mensen of iemand die z'n hond uitlaat. Hier en daar loop ik een stukje op. Dan met een stel uit de randstad dat er een weekendje tussenuit is en lekker de tijd neemt en dan weer met iemand die in een scheiding ligt en in de weekenden het Pieterpad loopt om iets zelf en alleen te hebben ondernomen, flink doorstappend om voldoende kilometers te halen. Het voelt of ik daar wat tussendoor loop, zoals ik daar nu dag in dag uit ga over die route. Voor hun een paar dagen weg, voor mij elke dag weer en nog een flink aantal weken te gaan. De ontmoetingen geven extra kleur aan mijn tocht. In Groningen liep ik zomaar een vriendin van mijn zus tegen het lijf en van de week sprak een man me aan, of hij me niet bij Pieterburen toch ook had zien schilderen? Bij Gramsbergen stopte een fietsend echtpaar me een briefje van tien toe, nadat ik ze had verteld waar ik mee bezig was. Toen bleek dat we rond dezelfde tijd bij Nancy zouden zijn deze zomer, heb ik hun naam erop geschreven en hem in een apart vakje van mijn portemonnee gestoken, met de belofte dat als we elkaar daar zouden tegenkomen, ik trakteer op een ijsje. Met pasen belde ik aan bij een huis in Lemele om wat water te vragen. De hele familie zat aan de paas brunch, of ik mee wilde eten? Even later stond ik buiten met een flesje Johnny Walker en rode wijn. (En een gevulde waterfles). En vanmiddag vond ik zomaar midden op een verlaten weg tussen het bloeiend koolzaad een briefje van 20. Nadat ik er van verzekert was dat er geen touwtje aan zat stak ik het in mijn zak en ging ik even verderop lunchen op een bankje. Terwijl ik een hap nam van mijn paasstol kwam er een meisje terug gefietst, heb je misschien twintig euro gevonden?! Jazeker! Haar boodschappen stonden al te wachten bij de kassa. Even later bracht ze me nog een vindersloon waar ik op de camping aangekomen een koude cola van dronk, voor de verandering in het zonnetje. Vannacht is pas mijn derde nacht in mijn tent, want dankzij couchsurfing en vooral dankzij familie en vrienden langs de route, werd ik de afgelopen koude periode opgepikt en opgekrikt met een warme maaltijd en een warm bed. Ik loop wel in mijn eentje maar ik ben voorlopig zeker niet alleen.
Wat ik verder beleefde
Het waren mooie dagen met heerlijk weer. In het licht van de zon kon ik even de pijntjes en zorgen vergeten, maar de nachten waren nog bitter koud. Bij Bed en Breakfast de Uilenberg mocht ik lekker warm binnen slapen en kreeg ik een Hollandse pot voorgeschoteld in ruil voor een aquarelletje van de hond. Bij Holsloot schilderde ik langs het kanaal, waar de ooievaar op zijn nest zat te klepperen. Ik heb Drenthe achter me gelaten en in Hardenberg bracht ik met een vriendin een rustdag door in hun caravan. Op weg naar Ommen liep ik door velden vol paardenbloemen en schilderde ik langs de rivier de Vecht. En alles word zo snel groen!    

10 reacties

  1. door Wiesje

    Hallo Aafke, wat weer een enig verslag van al je avonturen. Behalve schilderstalent heb je ook een gave voor vertellen en schrijven.We verheugen ons op de echte kennismaking tijdens de workshop en plein air. Succes verder en tot ziens.

    geschreven op dinsdag 22 april 2014
  2. door conny

    He Aafke, zo wandel ik toch een beetje mee. Heerlijk, zonder blaren. Ik herken de blubberplassen in de bossen, de weiden vol stralend geel. Ik ruik het vochtige hout, het lange kaarsrechte kanaal. Je schilderijen spreken. Fijn dat jij onderweg ook aanspraak hebt. Zet ‘m op. ’s nachts duim ik dat het niet koud zal zijn. Kus, Conny

    geschreven op woensdag 23 april 2014
  3. door Inge

    Was leuk om een dag bij je te zijn Aaf, zo midden ‘in’ je reis 🙂 geniet van je verhalen en je belevenissen, juist die kleine details zijn heerlijk om te lezen. Nog steeds trots op je, want het is niet altijd alleen maar leuk en avontuur. Stoere jij. x

    geschreven op woensdag 23 april 2014
  4. door DeYts

    Dank je wel Aafke.

    geschreven op donderdag 24 april 2014
  5. Dag Aafke,
    Boeiend wat je doet. De combinatie met aquarellen. Ik kan je volgen middels de FB meldingen van Harold.
    Groetnis,
    Pyt Dillingh, Akkrum

    geschreven op donderdag 24 april 2014
  6. Hi Aafke,

    Op zaterdag 18 april hebben we een eindje met elkaar opgelopen. We wandelde tussen Diffelen en Ommen. Je vertelde enthousiast over de walk of art en je hebt ons een aantal aquarellen laten zien, prachtig zoals jij dat op papier krijgt! We wensen je een heel inspirerende wandeling toe waarbij je veel mooie kunstwerken gaat maken. Geniet van de wandeling, de natuur en de vele mensen die je nog zal ontmoeten. Wij vinden het een bijzonder project en zullen je een beetje proberen te volgen. Groeten van Arjan en Irene, Pieterpad wandelaars.

    geschreven op donderdag 24 april 2014
  7. door Mieke

    Beuken aan de Schipbeek is voor mij een echt toppertje.
    Kleur, diepgang en het licht maken dan je daar wilt zijn.

    Liefs, Mam

    geschreven op donderdag 24 april 2014
  8. Hoi Aafke,

    Leuke ontmoeting met je gehad in Varssel, heb veel bewondering voor jou gekregen. Geniet van alles om je heen en heel veel sterkte toegewenst. Jou boek heb ik al besteld, want je schilder werken zijn prachtig. Veel liefs Marjolanda

    geschreven op vrijdag 25 april 2014
  9. door Johan

    Gaaf Aafke! Wat een onderneming en wat maak je prachtige aquarellen. Petje voor af ..

    geschreven op zaterdag 26 april 2014
  10. Hoi aaf, super leuk verslag. Leest lekker weg. We blijven je volgen! Groetjes de buurvrouw.

    geschreven op zondag 27 april 2014

schrijf een reactie