Bloeiende orleander en een palmboom onder mijn slaapkamerraam. De zon is nog achter de bergen maar even later als ik aan een van mijn laatste etappes begonnen ben, schijnt ze vol op de helling. Ik loop langs een paar bosjes lavendel, geurend en diep paars, daarna langs wilde rozemarijn, oregano en tijm. Jammer dat ik geen kookstelletje meer bij me heb. Ik zie een rijtje olijfbomen en verderop ga ik door een patrijsport van begroeiing met grote tamme kastanjes en een vijgenboom. Langzaam worden de bergen lager en daal ik af naar de zee. Het landschap is droog maar meer begroeid.

Bij de fontein in Rimbas neem ik even pauze. Een dorpje bovenaan de berg, nauwe straatjes, hier en daar kleurig gepleisterde huizen, anderen van gestapelde stenen, allemaal met houten luiken, oud. Een man met een kruk kom langzaam op me toegelopen. We praten wat, 97 jaar geleden is hij hier geboren en heeft hij hier gewoond. Eerst was hij herder maar besloot zijn kudde te verkopen, ging bij airfrance werken en reisde zodoende de hele wereld af. Ernes Guigo heet hij. Bovenop de berg wijst hij, kan je de zee zien en heb je een mooi uitzicht op het dorp.

Het ligt naast de route maar ik heb een korte dag en dus loop ik even naar boven. Op het kerkhof waar ik langskom leest een grootdeel van de grafstenen Guigo. Nog een stukje door omhoog maar de zee blijft onzichtbaar. Het is heet en heiig. Ik pik de GR5 weer op. Mijn benen zijn zwaar van de warmte. Gelukkig is het niet ver meer naar mij Gite d’etape in St-Dalmas. Desondanks kunnen de kortste etappes soms de langste lijken.

Ik denk wat na over het eind van mijn tocht en kijk uit naar de komende weken. Voordat ik terug naar Nederland reis, ga ik de kust verkennen. De plekken bezoeken waar zoveel kunstenaars werkte en het werk bekijken wat ze er maakte.

De dag erop loop ik de langste etappe tot nog toe. En daar tussen de bergen als ik weer wat verder ben afgedaald en het pad wat krokkels heeft gemaakt zie ik voor het eerst de zee.

 

 

4 reacties

  1. door Wiesje

    Hoi Aafke, gisteravond las ik je laatste verslag al maar er was toen nog geen mogelijkheid om te reageren, vanmorgen dus wel. Ik wil je in ieder geval laten weten dat ik met je meeloop in gedachten op deze laatste officiële etappe. Vanaf morgen is het toch anders, maar vast niet minder. De Middellandse zee heb je al gezien dus aan een succesvol einde van je tocht hoef je niet meer te twijfelen. Ik heb grote bewondering voor je doorzettingsvermogen om deze droom te realiseren en dan daarbij zulk mooi werk gemaakt. Geniet met volle teugen van de laatste loodjes en daarna van een welverdiende uitloop en afkick fase/vakantie aan de cote d’Azur .

    geschreven op zondag 7 september 2014
  2. door BertusS

    Hoi Aafke,
    eindelijk ruik je de zee en het einde van je walk.
    (het laatste deel zou beter the climb of art kunnen heten)

    Ik zie de kleuren in de schilderingen veranderen een teken dat je dichter bij de zee komt?

    geniet ervan dit is jou moment van pijn en geluk, verdriet en blijdschap!

    ik hoop dat je er nog even kan verblijven en maak er mooie afsluiting van door enkele mooie tekeningen als herinnering mee terug te nemen.

    Dus: Hup hup Nice, … maak plaats voor Aafke.

    met hartelijke groet,

    Bertuss

    geschreven op zondag 7 september 2014
  3. door conny

    gefeliciteerd. pet af.

    geschreven op maandag 8 september 2014
  4. Hoi Aaf,
    Op je facebook zagen we je al met de voeten in de zee !
    Een héél diepe buiging ! (dan vallen onze petjes vanzelf af)
    Lieve groet,
    Marian en Bertus

    geschreven op maandag 8 september 2014

schrijf een reactie